دکتر خدیجه ابراهیم خانی

خانم دکتر متخصص اگرپسرمنوهم میسپردی به یه مغزاعصاب الان زنده بودکسی نمیگفت شماچیزی بلد نیستیدوقتی دکترای دیگه ازکنار پسرم ردمیشدندمیگفتنداین چرابه این وضع افتادگفته بودم مادیگه شانس پدرمادرشدن نداریم وقتی قبل ونتیلاتورپسرم برده بودم (ام آ آر)تکنسین میگفت این بچه ساکت واینمیسته کارمون سخته بعدازاون که ازدواجمان دادی وصلش کنندبه دستگاه تنفس پسرم روزبه روز بدتر شدلازم به ذکرکه موقع تصویربرداری دیازپام گرفته بودوشمادستور صادرکرده بودید شنلنگهارابچپونید توحلقش من یادم میادقبلش وقتی صداش میکردی چشاشو باز میکردولی چون مکرردیازپام گرفته بود نمیتونست بیدار بمونه .(نابودشدم من و زندگیم) موفق باشیدخانم دکتر