دکتر انوشه کاشی پزها

قبل از این کلا نسبت به روان‌درمانی بدبین بودم و حس می‌کردم مشکلات من عمیق‌تر از اونه که برای فرد دیگه‌ای قابل درک باشه. مراجعاتی که هم که به افراد دیگه داشتم همینو بهم ثابت کرده بود. به اصرار دوستی با خانم کاشی صحبت کردم و کاملا نظرم تغییر کرد. خانم کاشی با مهارت بالایی که دارن فرآیند روان‌درمانی رو با نظم و بازدهی بالا پیش می‌برن. چیزهایی که ضروریه گفته می‌شه و همیشه این صحبت ‌ها برام اثربخش بودن. واقعا از ایشون ممنونم.

من قبلا به درمانگران زیادی مراجعه کرده بودم ولی در واقع اصلا نمی توانستم ارتباط خوبی بگیرم . اما از همان جلسه اول خانم دکتر با حوصله و بدون قضاوت به حرفهای من گوش دادن و الان بعد از گذشت ۵ جلسه کاملا اثرات درمان رو در خودم احساس می کنم. بسیار راضی هستم و از زحمات ایشان ممنونم.

یه مدت بود که احساس می‌کردم من و همسرم از هم دور شدیم و دیگه حرف‌های همو نمی‌فهمیم. با اینکه سخت بود، ولی تصمیم گرفتیم با هم روی رابطه‌مون کار کنیم و با مشاوره تونستیم دوباره ارتباط خوبی برقرار کنیم. الان خیلی خوشحالیم که این مسیر رو رفتیم

واقعاً از جلسات با ایشون لذت بردم. ایشون خیلی با دقت گوش می‌دن و فضایی امن و راحت برای صحبت ایجاد می‌کنن. راهکارهای کاربردی‌شون به من کمک کرد تا بهتر با چالش‌هام روبه‌رو بشم. حتماً توصیه‌شون می‌کنم!”

من قبلا پیش روانشناسهای مختلفی رفته بودم و تقریبا ناامید شده بودم ولی خانم دکتر کاشی واقعا حرفه ای هستن و به من در یک سال گذشته خیلی کمک کردن و می تونم بگم نگاهم به مسائل زندگی خیلی تغییر کرده.

مسیر درمانی‌ام برای اختلال شخصیت طولانی بود ولی خداروشکر اینجا واقعاً متخصص‌های دلسوزی داره که با صبر و حوصله همراهم بودن. الان حس می‌کنم شناخت بهتری از خودم پیدا کردم و حالم خیلی بهتره.

حدود دو- سه سال بصورت مداوم با ایشان جلسات درمانی داشتم چالش های بزرگی را از سر گذراندم که اگر کمک و راهنمایی های خانم دکتر نبود قطعا الان به آگاهی الانم نمیرسیدم و زندگی خیلی سخت تر میگذشت.

برای افسردگی رفتم و اولش خیلی ناامید بودم. کم‌کم حس کردم حالم دیده میشه و قرار نیست با این سنگینی تنها بمونم. برگشتن به روال عادی زمان برد ولی شدنی بود. اگر سخت می‌گذره، هنوز راه هست.

عصبانیت یه وقتایی فقط یه علامت بود که دارم زیادی فشار تحمل می‌کنم. وقتی اینو دیدم، به‌جای فقط جنگیدن با خشم، به فشارها هم رسیدم. همین خیلی اوضاعو بهتر کرد. الان کمتر لبریز می‌شم.

مدام حس می‌کردم گذشته داره هنوز روی امروز من سایه می‌ندازه. راستش همین حس خیلی ناامیدم می‌کرد. ولی کم‌کم دیدم سایه هست، اما همه‌ی نور رو نگرفته. الان روزهای روشن‌تری دارم