افسردگی مداوم چیست؟ افسردگی مداوم (PDD) نوعی اختلال مزمن است که در آن بیمار در مدت زمان طولانی علائمی نظیر غم، پوچی، ناامیدی و بی علاقگی نسبت به انجام فعالیتهای روزمره را تجربه میکند. این علائم با شدت کم تا متوسط اما در مدت زمان طولانی ادامه پیدا میکنند. به طوری که فرد گمان میکند بخشی از زندگی و شخصیت او هستند. این احساسات به تدریج روابط، کار، تحصیل و کیفیت زندگی فرد را تحت تاثیر قرار میدهند.
میزان بروز یک ساله اختلال افسردگی مداوم در سطح جهانی حدود ۱۰۵ میلیون نفر است. همچنین، میزان شیوع آن در زنان (۱.۸ درصد) بیشتر از مردان (۱.۳ درصد) گزارش شده است.
| ویژگیها | توضیحات |
| تعریف | در این اختلال، فرد به صورت مداوم احساس غم، اندوه و پوچی دارد. به طوری که این احساسات باعث اختلال در انجام فعالیتهای روزانه، کار و روابط اجتماعی او میشوند. |
| علت | ویژگیهای بیولوژیکی، ژنتیک، رویدادهای زندگی، اختلال در عملکرد انتقال دهندههای عصبی و مغز |
| علائم | غم و خلق پایین در بیشتر روزها، عزت نفس پایین، تمرکز ضعیف، خستگی مفرط، بی حوصلگی و ناامیدی، تغییر در اشتها، اختلال خواب |
| تشخیص | مشاهده علائم ذکر شده، معاینه فیزیکی، آزمایشهای آزمایشگاهی، ارزیابی روانشناختی |
| درمان | روان درمانی، دارو درمانی، تغییر سبک زندگی |
برای درمان تخصصی افسردگی مداوم، با متخصص روانشناسی مشورت کن
بهترین پزشکان روانشناسی آمادهاند تا درباره مشکلت راهنماییات کنند
اختلال افسردگی مداوم یا PDD چیست؟
افسردگی مداوم چیست؟ افسردگی مداوم (PDD) نوعی اختلال مزمن است که با نامهای دیستایمی و افسرده خویی نیز شناخته میشود. در این اختلال، فرد احساس غم، اندوه و پوچی مداوم دارد. این احساسات طولانی مدت هستند. به نحوی که در انجام فعالیتهای روزانه، محل کار و روابط اجتماعی اختلال ایجاد میکنند.
این افسردگی نسبت به افسردگی اساسی خفیف تر است؛ اما افکار، خواب، تغذیه و تفکر فرد را به طور قابل توجهی تغییر میدهد. با این وجود، بیمار نمیتواند با اراده شخصی خود به این افسردگی پایان دهد.
پزشکان متخصص روانشناسی
علت افسردگی مداوم
علت بروز افسردگی مداوم چیست؟ علت دقیق بروز افسردگی مداوم مشخص نیست. ممکن است این اختلال مانند افسردگی اساسی در اثر چند علت مختلف بروز پیدا کند. رایج ترین علل ابتلا به این عارضه عبارت اند از:
| علت | توضیحات |
| ویژگیهای بیولوژیکی | ممکن است تغییرات فیزیکی مغز مانند کاهش سطح سروتونین باعث ابتلا به افسردگی مداوم یا دیستایمیا شود. این هورمون احساسات و خلق و خو را کنترل میکند و بر عملکرد بدن تاثیر زیادی میگذارد. |
| رویدادهای زندگی | بروز حوادثی نظیر از دست دادن عزیزان، مشکلات مالی یا بالا بودن سطح استرس در برخی افراد باعث ابتلا به دیستایمی میشود. |
| ژنتیک | احتمال ابتلا به افسردگی مداوم در افرادی که سابقه خانوادگی و فامیلی ابتلا به این عارضه را دارند، بیشتر است؛ زیرا این اختلال از طریق ژن نیز قابل انتقال است. |
| اختلال در عملکرد انتقال دهندههای عصبی و مغز | تغییر در عملکرد یا سطح انتقال دهندههای عصبی باعث بروز این افسردگی میشود؛ زیرا این انتقال دهندهها، پیامها را بین سلولهای عصبی مناقل میکنند. |
علائم افسردگی پایدار
علائم ابتلا به افسردگی مداوم چیست؟ علائم افسردگی مداوم اغلب در یک دوره چند ساله ظاهر و ناپدید میشوند. اصلی ترین علائم این اختلال که ممکن است باعث بروز مشکل در زندگی فرد شوند، عبارت اند از:
- احساس افسردگی، غم، پوچی و ناامیدی
- بی حوصلگی و عدم علاقه نسبت به انجام فعالیتهای روزمره
- احساس خستگی و کمبود انرژی
- کاهش عزت نفس، احساس ناتوانی و انتقاد مداوم از خود
- ناتوانی در تمرکز و تصمیم گیری
- فاصله گرفتن از فعالیتها و روابط اجتماعی
- تغییر در اشتها شامل پرخوری یا کم اشتهایی
- اختلال در خواب
- عدم انجام کارها با کیفیت بالا و در زمان مناسب
این علائم ممکن است در کودکان و نوجوانان به جای غم، به صورت تحریک پذیری و پرخاشگری بروز کند.
افسردگی مضاعف
افسردگی مضاعف حالتی است که فرد به افسردگی مداوم مبتلا است و در همان هنگام دوره افسردگی اساسی را نیز تجربه میکند. در افسردگی مضاعف، علائم بیمار تشدید میشود؛ اما با اتمام دوره افسردگی اساسی، فرد تنها علائم مزمن با شدت خفیف و متوسط (گاها شدید) را تجربه میکند.
طبق تحقیقات انجام شده و اطلاعات درج شده درباره افسردگی مضاعف در wikipedia:
“Double depression occurs when a person experiences a major depressive episode on top of the already-existing condition of dysthymia. It is difficult to treat, as patients accept these major depressive symptoms as a natural part of their personality or as a part of their life that is outside of their control. The fact that people with dysthymia may accept these worsening symptoms as inevitable can delay treatment. When and if such people seek out treatment, the treatment may not be very effective if only the symptoms of the major depression are addressed, but not the dysthymic symptoms.”
“افسردگی مضاعف زمانی رخ میدهد که فرد علاوه بر بیماری دیستایمی که از قبل وجود داشته است، یک دوره افسردگی اساسی را نیز تجربه کند. درمان این بیماری دشوار است، زیرا بیماران این علائم افسردگی اساسی را به عنوان بخشی طبیعی از شخصیت خود یا به عنوان بخشی از زندگی خود که خارج از کنترل آنها است، میپذیرند. این واقعیت که افراد مبتلا به دیستایمی ممکن است این علائم رو به وخامت را به عنوان اجتناب ناپذیر بپذیرند، میتواند درمان را به تاخیر بیندازد. وقتی چنین افرادی به دنبال درمان باشند، اگر فقط علائم افسردگی اساسی مورد توجه قرار گیرد، اما علائم دیستایمی مورد توجه قرار نگیرد، درمان ممکن است خیلی موثر نباشد.”
همچنین مقاله “افسردگی اساسی” را نیز بخوانید!
تشخیص افسردگی مداوم (دیستمیا)
در صورتی که علائم اولیه افسردگی مداوم مشاهده شود، باید فورا به روانپزشک یا روانشناس مراجعه کرد. روشهایی که پزشک متخصص برای تشخیص قطعی این اختلال استفاده میکند، عبارت اند از:
- معاینه فیزیکی: با توجه به این که ممکن است بروز اختلال افسردگی مداوم با سلامت جسمی شما مرتبط باشد، پزشک معاینه فیزیکی انجام میدهد. همچنین ممکن است سوالاتی در مورد سلامتی شما بپرسد تا علت بروز این عارضه مشخص شود.
- آزمایشهای آزمایشگاهی: پزشک برای رد بیماریهایی که باعث بروز علائم افسردگی میشوند، انجام آرمایشهای آزمایشگاهی را توصیه میکند؛ زیرا برخی بیماریها باعث اختلال در خواب، تغذیه، میزان انرژی و … میشوند.
- ارزیابی روانشناختی: پزشک در مورد افکار، احساسات و رفتار با بیمار صحبت میکند. همچنین ممکن است از او بخواهد پرسشنامههای مرتبط را تکمیل کند. این ارزیابی به تعیین اختلالاتی که بر خلق و خو تاثیر میگذارند، کمک میکند.
تفاوت افسردگی اساسی و مداوم
تفاوت افسردگی اساسی و افسردگی مداوم چیست؟ افسردگی اساسی نسبت به اختلال افسردگی مداوم با شدت بیشتری رخ میدهد و افت عملکرد شدیدتری دارد؛ اما افسردگی مداوم برای مدت طولانی تری ادامه پیدا میکند. تفاوت اصلی این دو افسردگی به این صورت است:
| ویژگیها | افسردگی اساسی | افسردگی مداوم |
| شدت | شدیدتر و آشکارتر | خفیف، متوسط و در برخی موارد شدید |
| دوره بیماری | کوتاه تر | طولانی مدت |
| تاثیر بر عملکرد | شدید و قابل توجه | تدریجی و نامحسوس |
| نحوه بروز | در قالب یک دوره افسردگی | مداوم و مزمن |
درمان افسردگی مداوم یا پایدار (PDD)
دارو درمانی و روان درمانی دو روش اصلی درمان افسردگی مداوم هستند. ایجاد تغییرات مثبت در سبک زندگی در کنار این دو روش، باعث مهار بهتر و درمان سریع تر این اختلال میشود:
روان درمانی
روش روان درمانی در مواردی که شدت اختلال کم تا متوسط باشد، مورد استفاده قرار میگیرد. در این روش، پزشک معالج از مشاوره تخصصی درباره افکار، احساسات، رفتار، روابط و مسائل مرتبط و رویکرد شناختی رفتاری (CBT) برای شناسایی و تغییر الگوهای فکری استفاده میکند.
دارو درمانی
در صورتی که روان درمانی برای مهار افسردگی مداوم کافی نباشد، پزشک استفاده از داروهای ضد افسردگی را تجویز میکند. داروهای مهارکنندههای انتخابی باز جذب سروتونین (SSRIs)، داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای (TCA) و مهارکنندههای باز جذب سروتونین و نوراپی نفرین (SNRIs) موثرترین و رایج ترین داروهای ضد افسردگی هستند. اثر بخشی داروها حداقل یک ماه پس از مصرف منظم مطابق دستور پزشک حاصل میشود.
تغییر سبک زندگی
در کنار روش درمانی اصلی، لازم است تغییرات مثبتی نظیر ورزش گروهی، پیاده روی، مراقبت از گلها و گیاهان یا حیوانات خانگی را به روزمرهتان اضافه کنید. این موارد در کنار تغذیه سالم و خواب کافی به بهبود روحیه، خلق و خو و در نهایت درمان افسردگی مداوم کمک خواهند کرد.
بازه زمانی اختلال افسردگی مداوم
افسردگی مداوم یک الگوی طولانی مدت و پیوسته دارد. در صورتی که علائم افسردگی مداوم در بزرگسالان حداقل دو سال و در نوجوانان حداقل یک سال ادامه داشته باشد، ابتلای فرد به این عارضه تایید میشود. در این مدت، ممکن است شدت علائم تغییر کند؛ اما فرد نباید بیشتر از دو ماه متوالی بدون علائم باشد. در صورت ناپدید شدن علائم به مدت دو ماه، معیارهای تشخیصی PDD رد میشود.
زندگی با دیستایمی
زندگی با افسردگی مداوم چالش برانگیز و فرساینده است؛ زیرا احساس خستگی، بی انگیزگی و غم مداوم به بخشی از عادات فرد تبدیل میشود. این موارد، کاهش بهره وری در کار و مدرسه، احساس انزوای اجتماعی و لذت نبردن از فعالیتهای عادی را به دنبال دارد.
با این وجود، راهکارهای عملی مانند حمایت اجتماعی، توجه، مراقبت، پیگیری مستمر و ایجاد تغییرات کوچک و پایدار تاثیر بسزایی در مهار این عارضه دارند؛ اما نیاز نیست که مسیر درمان را به تنهایی طی کنید.
امکان رزرو نوبت به صورت آنلاین از بهترین و با تجربه ترین روانشناسان و روانپزشکان ایران از طریق طبیبینو فراهم شده است تا علاوه بر همراهی در این مسیر، نقشه راه کاملی از مسیر بهبود اختلال افسردگی مداوم توسط متخصصان تهیه شود.
کلام آخر طبیبینو
افسردگی مداوم (PDD) با علائمی خفیف تر افسردگی اساسی همراه است که در بلند مدت ادامه دارند. این علائم کیفیت زندگی، روابط و عملکرد روزمره فرد را تحت تاثیر قرار میدهند. مراجعه به موقع به روانشناس و روانپزشک متخصص، اولین قدم برای کنترل این اختلال مزمن و بازگشت به زندگی با کیفیت است.
اگر علائم افسردگی مداوم را در خود یا اطرافیانتان احساس میکنید، میتوانید از طریق طبیبینو از روانشناسان و روانپزشکان خبره برای تشخیص دقیق و انتخاب مسیر درمان مناسب کمک بگیرید. همچنین میتوانید نظرات، سوالات و تجربیات خود را با ما به اشتراک بگذارید.
پزشکان متخصص روانشناسی
سوالات متداول
افسردگی مداوم چیست؟
این افسردگی نوعی اختلال طولانی مدت است که احساس غم، پوچی، شکست، ناامیدی و بی علاقگی نسبت به انجام فعالیتهای روزانه را به دنبال دارد. همچنین به مرور باعث اختلال در فعالیتهای روزانه، اجتماعی، کاری و تحصیلی شما میشود.
آیا دیستایمی قابل درمان است؟
بله، این عارضه با دارو درمانی و رواندرمانی یا ترکیبی از هر دو روش قابل درمان است. اصلاح سبک زندگی نیز نقش موثری در فرایند درمان دارد.
آیا میتوان افسردگی مداوم را بدون دارو درمان کرد؟
بله، در صورتی که شدت افسردگی شما خفیف تا متوسط باشد، پزشک معالج سعی میکند با گفت و گو درمانی و تغییرات سبک زندگی این عارضه را مهار کند. در صورتی که این روشها موثر نباشد، از روش دارو درمانی استفاده میشود.
آیا ممکن است افسردگی مداوم مادام العمر باشد؟
در صورتی که بیمار در زمان مناسب برای درمان مراجعه نکند و به دستورات پزشک پایبند نباشد، ممکن است این عارضه در بلندمدت نیز با فرد همراه باشد.
تفاوت افسردگی اساسی و مداوم چیست؟
افسردگی اساسی کوتاه مدت است. همچنین شدت بیشتری دارد و افت عملکرد قابل توجهی ایجاد میکند؛ اما افسردگی مداوم شدت کمتری دارد و سالها طول میکشد.
منابع اصلی:
https://share.google/J5kyAgP8AjP0yOvRw
